چه دلیلی داره زنده بودن .
وقتی کسی رو نداری برای پرستیدن .
وقتی دلی نداری برای سپردن .
حتی تنی برای زخم خوردن .
چه فایده داره نفس بی هم نفس کشیدن .
اشک چه ارزشی داره وقتی شونه هایی رو که سال ها چشم به راهش بودی و نداشتن .
چه فایده داره چشم هات وقتی نتونی زیبایی ها رو ببینی
زمانی که دلیل زیبا دیدن و نداشتن .
آه بلندی می کشم و با فریاد میگم
خدا یاااااااااااااااااااااااااااااا
چرا

من عاشق هستم؛یعنی این مطلب را یک عاشق می نویسد؛عاشقی که در این جهان عشقی ندارد.حتما فکر می کنید مگر امکان دارد؟!آری؛من در این جهان اهریمنی تنهای تنهام؛چرا؟چون من عاشقی مرده ام؛عاشقی که فراموش شده است؛عاشق تنها همسفرم <خاک> عاشقی بی جان و بی روح.من در خوابی فرو رفته ام که بیدار شدن از ان غیر ممکن است.خوابی عمیق که در ان کسی صدایم را نمی شنود.نمی دانم مرده ام یا خواب!نمی دانم چطور مرگ به سراغم آمد!فرق بین مرگ و مردن را نمی دانم.خسته ام؛خستگی ناتمام تمام وجودم را فرا گرفته!تنها منتظر کسی هستم که او هم عاشقی بی روح باشد.یکی درست عین خودم.کسی که جواب سوال های بی جواب من را بدرستی بداند.کسی که فرق مرگ و مردن را بداند.من در عالمی هستم که تنهای تنهام؛تنهای تنها.
راستی کسی می داند

میان انبوهی از خاطراتم نشسته ام ... و به یاد ارزوهای قدیمی ام همیشه ارزو میکردم

این منم